Feeds:
პოსტები
კომენტარები

არქივი კატეგორიისთვის:

… ეს ბოლო საფეხური იყო, ბოლო გამოცდა. ხის ოთახი, ხის კარი და კარს იქით… კარს იქით არავინ იცოდა რა იმალებოდა, ცხოვრობდა, ელოდა ვინმეს, თუ არც არავის. იყო მოკლედ რაღაცა ისეთი, რისთვისაც ღირდა იმ ყველაფრის გავლა, რაც აქამდე გაიარა. ამ ოთახამდე არავის მოუღწევია, ეგ ნაღდი იყო. მანამდე ბევრმა სცადა ამის გაკეთება, მაგრამ აქამდეც ვერავინ მოვიდა. სანამ [...]

Read Full Post »

სექსი,ანანიზმი,ნძრევა,ქართველი,თანამემამულე,ძმა,ტყუპები,ქალები,art,იდეა,ხელოვნება,პროზა,მეუღლე,ექიმი

Read Full Post »

ის, რომ მისი ყოფილი იმავე საღამოზეა მიწვეული, სადაც თვითონ, K–მ წვეულებამდე ორი თვით ადრე გაიგო და მზაკვრული გეგმის აწყობას შეუდგა.
უნდა ითქვას, რომ ყოფილმა, „ყოფილის სტატუსი“ თავისი ნებით მიიღო. აი ასე, ერთ მშვენიერ დღეს, რაღაც ჩაილუღლუღა ხასიათის შეუთავსებლობაზე, მერე დაიხურა ქუდი და წავიდა. ამის შემდეგ, პირველი თვეების განმავლობაში,  K დარწმუნებული იყო, რომ ძვირფასი ექსი „დღეს ან [...]

Read Full Post »

შენი სურათი დიდის ამბით ვინახე წლების მანძილზე ბალიშის ქვეშ მერე კი ერთ დღეს როდესაც ძალიან..
იმდენად ძალიან გამაბრაზე რომ მეგონა მძულდი ავდექი და სულ ნაკუწებად ვაქციე..
ამოვშალე ყველა ის Fოლდერი სადაც შეიძლებოდა შენ,(ჩვენ) სურათებს გადავწყდომოდი..
მობილურშიც კი არ ჩავტოვე პატარა დეტალი რომელიც შენს თავს გამაჰსენებდა მაგრამ..
5წლის მერე აღდგომის დღესასწაულზე ბაბუის საფლავიდან ნელი ნაბიჯით მომავალმა ერთერთ ქვაზე საოცრად ნაცნობი [...]

Read Full Post »

შენი პორტრეტი უბრალოდ დავხატე გუშინ
და მერე ისევ დავხიე
შევასრულე ყოველდღიური რიტუალი
ფურცელზე შენი სახე დავხატე
ფუნჯებით
საღებავებით
ფხვნილებით
გამოვიყვანე ლამაზი ნაკვთები
ან ნაკვთები, რომლებიც მე მელამაზება…
ჩრდილები თვალებზე…
წამწამები ისე მკრთალად, თითქოს ჩურჩულითაა ნათქვამი… ძლივს რომ გესმის… ძლივს ხედავ…
თვალების ქვეშ

Read Full Post »

გგონია, რომ რახან ვერასოდეს მიხვდები, რომ ეს წერილი შენთვისაა, ამიტომაც აზრი არ აქვს მის დაწერას???
ძალიანაც აქვს.
თან ვიცი, რომ შენ ამ წერილს ვერასოდეს წაიკითხავ და რომც ოდესმე წაიკითხო, ვერასოდეს მიხვდები, რომ ეს წერილი შენ გეხება!
რატომ?!
იმიტომ, რომ შენ ასეთი რაღაცეებზე არ ფიქრობ.
შენ ფიქრობ იმაზე, თუ როგორ გადაიჩეხო უფსკრულში მაშინ, როდესაც მე დახმარების ხელს გიწვდი.
ვცდილობ მიგახვედრო, რომ შემიძლია [...]

Read Full Post »

ძალიან საყვარელი ქალია ჩემი მეზობლის საყვარელი ყოველთვის ძალიან მომწონდა უცნაურია, მაგრამ ახერხებს იყოს ჩემი მეზობლის საყვარელი, ისე, რომ ამის შესახებ მათ გარდა არავინ არ იცოდეს ა… მე რატომ ვიცი? იმიტომ რომ მე ვარ ჩემი მეზობლის საყვარელი უკვე რამდენიმე წელია რაც საყვარლები ვართ, თუმცა ამის შესახებ არავინ არ იცის… ჩემმა ქმარმაც კი [...]

Read Full Post »

-წიკ, წიკ, წიკ, წიკ.. საათი 4ს აჩვენებდა.. ფანჯრებს მიღმა ღამე იყო.. მაგიდაზე კი გაციებული ჩაი იდგა.. ლამარამ ოდნავ მოსვა სითხე და დაიჭყანა. ახლოსმდებარე ჯიხურში ნაყიდ ჩაის არც ისე ქონდა გადასარევი გემო და გაციების შემდეგ, საერთოდ აღარ ვარგოდა. ჭიქის შიგთავსი გადაღვარა, კარადის უჯრა გამოაღო და მის შორეულ კუთხეში გადამალულ სიგარეტის კოლოფს დასწვდა.
[...]

Read Full Post »

- დაეტიე სახლში და ფეხი არსად გაადგა, გასაგებია? – მუქარით იქნევდა ცულს ლამზირა.
ვარლამს ნიკაპი აუკანკალდა და შიშისგან აცახცახებულმა ძლივს ამოიკნავლა “ხო”. როგორც კი კარები მიჯახუნდა, შვებით ამოისუნთქა, მაგრამ მტანჯველი აზრები ბოლოს უღებდა. მას შემდეგ რაც ცოლად მოიყვანა, მოსვენება დაეკარგა. აქაოდა, ოჯახში მარტო მე ვმუშაობო, სულ გადააჯვა თავზე ქმარს, აღარც გარეთ უშვებდა და ყველანაირ ბინძურ საქმეს ამას [...]

Read Full Post »

წარმოუდგენელი ძალის მატარებელი ადამიანი, რომლის ძალა დაუმარცხებლობის უმაღლეს მწვერვალებს სწვდებოდა და ეს ყველაფერი ერთი მდედრის არა, რამდენიმეს ბრალი იყო, ფაქტობრივად მისი ჩამოყალიბება ძირითადად ამ მდედრებით განისაზღვრებოდა – მაგრამ, ერთს, ბოლო მათგანს, განსაკუთრებული, სხსვებისგან სრულიად განსხვევებული ადგილი ეკავა მის განსაკუთრებულობაში.
დროებით.
ერთადერთობა – ეს იყო ამ ადამიანის განმსაზღვრელი კრიტერიუმი, უფრო ზუსტად თავისი თავის განმსაზღვრავი კრიტერიუმი.
მას დაემართა სიყვარული, სწორედ [...]

Read Full Post »

კახეთში არსებობს სოფელი “ჯოლაანთ კარი”. გადმოცემის მიხედვით ანჯელინა ჯოლის ბაბუა იერემია ჯოლაშვილი, თავის მეუღლე ცირასთან ერთად აქედან გადაიხვეწა აშშ-ში; სადაც მისმა შვილიშვილმა ანგელინამ, რომელიც ბაბუას ხშირად ეგზავნებოდა წყაროზე კოკით წყლის მოსატანად, დიდ წარმატებებს მიაღწია და არამატო ამერიკის, არამედ მთელი მსოფლიოს გულები დაიპყრო. მთელი მსოფლიო ანძრევდა ანჯელინაზე, “ჯოლაანთ კარელების” გარდა, აქ ანგელინას ყველა დასავით უყურებდა, [...]

Read Full Post »

დიდი ხანია არაფერი დამიწერია და საერთოდ ჩემს თავზე ლაპარაკი ძაან მიჭირს,
ვინ ვარ მე? ხშირად დამისვამს ეს შეკითხვა საკუთარი თავისთვის მაგრამ ვერასოდეს ვერ ვიპოვე პასუხი.
მეგობრები კუნტრუშას მეძახიან ისევ ჩემი ხასიათიდან გამომდინარე, ჩემი კუნტრუშობა მაშინ დაიწყო როცა 9 თვე ვერ მოვიცადე და 8 თვიანი დავიბადე.
ძალაინ მიჭირს აზრების დაწყობა რომ ჩემს თავზე ვილაპარაკო, მხოლოდ ის შემიძლია ვთქვა რომ [...]

Read Full Post »

მე ერთი დიდი ადამიანი ვარ პატარა შესაძლებლობით.
მიყვარს მარტო ყოფნა, მაგრამ არა სიჩუმე – უაზროდ ვიღლები-ხოლმე.
მიყვარს სინათლე, ხანდახან სიბნელესაც არაუშავს.
მიყვარს საკუთარი მე და სისასტიკე ჩემში.
მიყვარს ირონია და ხანდახან ჩემი შეშლილი თვალებიც მიყვარს.
მიყვარს წერა, ყველანაირი სისულელის, მაგრამ წერა.
სიცოცხლე და გასვენების ცერემონიალი მიყვარს – ეს უკანასკნელი ჩემს ცხოვრებაზე მაფიქრებს-„ნეტა მეც თუ დამიტირებს ვინმე ასე, ჩემი გულისთვისაც დაიხოკავენ სახეს?“
ტირილი [...]

Read Full Post »

ერთი შეხედვით, ძალიან მარტივი მომეჩვენა დამეწერა რაიმე ჩემი ცხოვრების შესახებ,მაგრამ როდესაც ეს დავიწყე საკმაოდ გამიძნელდა-ბევრჯერ ვწერდი და ვშლიდი წინადადებებს, სიტყვებს…არადა თითქოს საინტერესო ცხოვრება გამოვიარე…დაე, ჩემმა მკითხველმა განსაჯოს, როგორი იყო ის…
დრომ ჩემი ცხოვრების ტკივილის თუ სიხარულის ფურცლებზე ცრემლებით თუ ღიმილით გადატანილი რამოდენიმე ჩანაწერი შემოინახა.ჩემი გრძნობებით გაჟღენთილ ფურცლებში, პირველი არა, მაგრამ ერთ-ერთი ჩანაწერი ვიპოვე…ჩემი ყველაზე ადრინდელი წარსული [...]

Read Full Post »

ყველაფერი ჩემ შესახებ…
აბა რა ვთქვა მე თვითონ რა ვიცი ? ერთი მხოლოდ..
მეშინია…
ძალიან მეშინია
აბსტრაქტულად მეშინია
უბრალოების მეშინია…უფრო სწორად კი ჩველებრივობის….შავთეთრობის…პეხოტობის…
მეშინია იმის რომ სადღაც სხვებთან ერთად, ერთ ტონში ჩავჯდები არაფერი განმასხვავებს
ვიქნები უბრალო და ჩვეულებრივი…. პატარა ან დიდი…პირველი ან ბოლო… კარგი ან ცუდი
არაფრით განსხვავებული
ძალიან მეშინია…
არ ვიცი რატომ მაგრამ არ მინდა უბრალო სიკვდილი
მეშინია იმის რომ ჩემს მერე არაფერი დარჩება… მხოლოდ [...]

Read Full Post »

მე?
მე უბრალოდ ადამიანი ვარ ან იქნებ არც..
მე უბრალოდ დავდივარ და ვსუნთქავ..
უბრალოდ ვიღიმი და ვტირი..
ისეთივე უბრალო ვარ როგორც უბრალოება და ისეთივე აუტანელი როგორც მარაზმი..
გინდა მიპოვო იქ სადაც მხედავ?!
მაპატიე..
მე არ მიყვარს როდესაც ადვილად აღმოსაჩენი ვარ..
არ მიყვარს როცა ის ვგონივარ რასაც მხედავენ..
გინდა იცოდე ვინ ვარ?!
გულში ჩაიხედე, საკუთარ მეს ესაუბრე და რაიმე მარაზმულს თუ აღმოაჩენ იცოდე ეგ მე ვარ..
მე [...]

Read Full Post »

აუუუუუ… არის აქ ვინმე?
ა, არავინ? მაშინ კაი…
ყველაფერი ჩემ შესახებ ხო? კაი…
გამარჯობა, მე ვარ… არა,
ჰაიიიიიი, მე მქვია… არც ეს,
ზდაროვათ ყველას… ფუ,
მე მინდა მოწიწებით წარმოგიდგინოთ… წტფ?!
აქ ხომ არავინ არის… ამიტომ მე არ (მო)მიწევს საკუთარი თავის წარდგენა…
და არც თქვენ გაგიჩნდაბათ შეკითხვა: “ვინ ვარ მე”?
უფრო სწორად ME… მე რა… უფ ვერ ვამბობ ესე, ნუ ხო მიხვდი ბლიად :ვიკ:
ვაგრძელებ… (რას?)
გაშიშვლებას?
არა!
რატომ? [...]

Read Full Post »

გთხოვ, ნუ ეცდები, რომ ეძიო ჩემში გრძნობები,
ყვითელ მიწებში ვერ იპოვი მწვანე მიწა-წყალს…
————————————————————————–
დროზე ადრე დავიბადე…
ასე მგონია, რაღაც მაქვს მოსასწრები და… ეხლა სიცოცხლეს ვჩქარობ…
ცხრამეტი წლის ვარ…
ისევ ბავშვი ვარ… მაგრამ გავიზარდე…
მჯერა მეგობრობის, მიუხედავად იმისა, რომ ღირსება შეულახეს.
მჯერა ერგულების, რადგან ერთგული ვარ…
მუდამ მღალატობენ, მაგრამ არა უშავს… რა ჩემი ბრალია, რომ ღმერთმა ჭკუა ყველას ერთნაირად არ არგუნა?
სამაგიეროდ, მათი მადლობელი ვარ… [...]

Read Full Post »