Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

აგერ უკვე რამდენი ხანია, რაც არტ-იდეა ზამთრის ძილის რეჟიმზეა გადასული. ამის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი მისი მონაწილეების შემცირებული აქტიობა გახდა. თუმცა ბოლო ხანებია ბლოგერების და მათთან გათანაბრებული პირების რაოდენობამ მოიმატა და კვლავ აქტუალური ხდება არტ-იდეის არსებობა.

თუმცა, მწარე გამოცდილება აჩვენებს, რომ ეს აქტიობა ხშირად მოჩვენებითია ხოლმე. ასე რომ მოდით, ქვემოთ მოცემული პატარა გამოკითხვით გავიგოთ, არტ-იდეის გაცოცხლების შემთხვევაში, რამდენი ადამიანია მზად, რომ პროექტში მონაწილეობა მიიღოს და თავისი კრეატივი სახალხოდ გამოფინოს.

გენადი, შემოაგორე გამოკითხვა:

მესამე სიცოცხლე Art-Idea-ს

მოგესალმებით, მწერლებო, პოეტებო, მკითხველებო და ა.შ.-ებო.

დღეიდან ვბერავ ახალ სიცოცხლეს ამ ბლოგში 🙂

ფორმატი ოდნავ შეცვლილი იქნება.

მოკლედ, ვდებ რამდენიმე სიმღერას, თქვენ უსმენთ და მოსმენისას წამოსული შეგრძნებები და ფანტაზია გადმოგაგვთ თქვენ ნაწერში. შეგიძლიათ დაწეროთ, ლექსი, მოთხორბა, რომანი, პოემა, რაც გაგიხარდებათ მოკლედ. ტექსტის და სიმღერის შინაარსი ერთმანეთისგან დამოუკიდებელი უნდა იყოს, თუმცა აქაც სრული თავისუფლება გაქვთ.

ვისაც ვორდპრესის იუზერი გაქვთ და ჩვენს ბლოგზე ავტორად არ ხართ დამატებული სურვილის შემთხვევაში დაგამატებთ. თუ არ გაქვთ ვორდპრესის იუზერი დაარეგისტრირეთ და დაგამატებთ, ან თქვენ მიერ დაწერილი ნაწარმოები გამომიგზავნეთ მეილზე sabunia [at] gmail.com

ამ ფორმატის მუღამი, არის ის რომ თქვენ მიერ დაწერილი ტექსტი კარგად იკითხებოდეს არჩეული სიმღერის ფონზე ან მოჰქონდეს იგივე “დუხი.”

პირველი სამი სიმღერა რომელზეც თქვენ უნდა დაწეროთ არის:

1. Empire of the sun – We are the people

2. R.E.M. – Losing my religion

3. Nirvana – Smells like Teen spirit

ტექსტები მიიღება შაბათამდე 🙂

ერთი დღით ადრე

წასულხარ, ჩემო ერთადერთო და დამტოვე ამ მტვრიან ქალაქში. ერთი მეორეს მიყოლებით ქრებიან ცხოვრებიდან სახეები, მეგობრები საზღვარგარეთ მიფრინავენ, ამ ქალაქზე გაცილებით თბილ ქვეყნებსა და ქალაქებში. კალენდრის ფურცლები კი შემოდგომის ფოთლებივით ცვივა, შიშისმომგვრელი სიჩქარითა და პუნქტუალობით. ალყაშემორტყმული ნარჩევი ჰაშშიშინებივით უფსკრულში ეშვებიან უშიშრად. და დრო კი ალლაჰივით მოწონებით უკრავთავს სამოთხიდან.

არც კი იცი რომ გავბომჟდი აქ უშენოდ და სახლი ნაგვით ამევსო. და ჩემი (ჩვენი!!!) საწოლი ზამთრის ძილიში ჩანაბული დათვის ბუნადს გავს. კარგი იქნებოდა ეს ზამთარი გამომეტოვებინა და ყოველდღე სველ და ტალახიან ასფალტზე სიარულით თავს აღარ შევიწუხებდი.

სკაიპით გელაპარაკე, მაგრამ არ მეყო პაკეტებათ გაგზავნილი სიტყვები. ალბათ მოდულირება-დემოდულირების დროს რაღაც ცოცხალი იკარგება საუბრიდან და მხოლოდ ეკრანის სიღრმეში მოციმციმე პიქსელები რჩება.

რაღაცეებს ვკითხულობ, ძირითადად მე რომ მიყვარს ისეთ წიგნებს. ახალი ჟანრი აღმოვაჩინე, კიბერპანკი (ვიკიპედიის თქმით, კიბერპანკი ლიტერატურის ჟანრია, რომელიც აღწერს მარგინალური ელემენტების თავგადასავალს მაღალტექნოლოგიურ საზოგადოებაში). და უცებ დროის მანქანა მომინდა. მაშინ ხომ ისევ გუშინ-ში წავიდოდი და გნახავდი. და ასე უსასრულოდ შევძლებდი. თუმცა მთელი სიცოცხლის ერთ დღეში ჩაკეტილად გატარება ეს ხომ ДЕНЬ СУРКА არის. ზაზუნას დღეს სიამოვნებით გავატარებდი შენთან ერთად. თაუმცა უამრავი ზაზუნას დრე მაქვს გატარებული ისედაც, მარტოობაში. დღეები, რომლებსაც ჩინელი ემიგრანტებივით ერთმანეთისგან ვერ გაარჩევ. მაგრამ დღევანდელი დღე გამორჩეულია, შენ ღამე გაფრინდი და შეიძლება ითქვს, რომ დღეს სხვანაირად არის ვიდრე… ერთი დღით ადრე…

27 აგვისტო 2009 წელი

იცის რომ ბანკში მის ანგარიშზე სერიოზული თანხა “წევს”, სწორედ ამიტომაა გული გამალებით რომ უცემს. ერთი სული აქვს ვიზა აიღოს და ლონდონში წავიდეს. 29–ში ჩელსის თამაშს უნდა რომ დაესწროს “სტემფორდ ბრიჯზე”. არა მანამდე რაღაცით ხომ უნდა გაერთოს. ამ საღამოს ალბათ მეგობრებთან ერთად რესტორანში წავა და თავაშვებულ ღრეობას გამართავს, რაღათქმაუნდა ყველაფერს თავის ფულით გადაიხდის, ის ხომ აღარაა ისეთი როგორიც გუშინ იყო?!.. ასეც მოხდა რესტორანში წავიდნენ მეგობრები და როგორც ხშირად ხდება ხოლმე გონების დაკარგვამდე დათვრნენ. ხვალ მეგობრები გააცილებენ აეროპორტამდე. თამაშის მერე ალბათ ლონდონის დასათვარიელებლადაც მოიცლის. არც პარიზზე იტყვის უარს თანაც მის კლასელსაც ნახავს, რომელიც დიდი ხანია წამოსულია საქართველოდან. უჰ მაგარი იქნება რა. როდის გათენდება ხვალინდელი დღე რომ დიდ მოგზაურობით ისიამოვნოს.

26 აგვისტო 2009 წელი

– ალო! ალოო!
-გისმენთ! რომელი ხარ?
-Hello ბარაკ! გივი ვარ გივი. ვერ მიცანი?
-ვაახ გივიი! სად დაიკარგე მეგობარო? რამდენი ხანია ერთად არ გვივახშმია.
-ხო რავიცი აბა. ბარაკ! რაღაც სათხოვარი მაქვს შენთან რა.
-გისმენ გივი, რაშია საქმე?
-ბარაკ რაღაც საქმეებს “ვჩალიჩობ” აქეთ, ცოტა ფული დამჭირდეა და ხომ ვერ გადმომირიცხავ, ჩემს საბანკო ანგარიშზე?
-გივი, გივიი შენადა ჩემი *** არ გინდა? ტუუ… ტუუ… ტუუ…

www.gigoli.blogspot.com

ერთი დღით ადრე – by Leonard Shelby

Inspired by this song  The Horrors – Who can say

გუშინ ის უბნის სასურველი სასიძო იყო, სამაგალითო პიროვნება და ჩინებული ახალგაზრდა. გენდერული თანასწორობის დამცველი და ევთანაზიის დაკანონების მომხრე, აბორტების მტერი და მამულის ისტორიის მოყვარული.

…ერთი დღით ადრე ის ქალღმერთ ნებუს ეთაყვანებოდა, მეზობელ ჟიულის ნარდში უგებდა, ლოვას გოგოს ჟიმავდა და ჯოკერში არავის ახარებდა …        ….ერთი დღით ადრე სახეზე ღიმილი დასთამაშებდა, ბეჭებში გამართული ოქროს ტახტზე იჯდა და სიასამურის ბეწვის ქურქი ემოსა, ბავშვების კუმირი და მოხუცების ლოცვის საგანი იყო….

…ერთი დღით ადრე ფილმში გადაიღეს, ოსკარი მისცეს, ოქროს გლობუსი არგუნეს, გიტარაზე დააკვრევინეს, პიანინო უბოძეს, მგელი მიართვეს, ტაშტში ფეხები ჩააყოფინეს და ადრიანა ლიმა გააჟიმინეს…

…ერთი დღით ადრე ნუგზარ ერგემლიძეს ელაპარაკა, უინსტონ ჩერჩილს ჯეირანი ეთამაშა, პაბლო პიკასოს ულვაში შეუქო, ბუტროს ბუტროს გალის სახელი, ნელსონ მანდელას საქმენი საქველონი. კოფი ანანს ეკაიფა, ჰამსბურგების დინასტიას კომპლიმენტები უბოძა, თეოდორ რუზველტს ეშაირა, ივანე მრისხანე შეაშინა, მურვან ყრუ დააბრმავა, თემურ ლენგი საბოლოოდ დაინვალიდა, ბილ კლინტონს მინეტი გაუკეთა, პუტინს პეტინგი აკმარა…

…ერთი დღით ადრე, დიახ სწორედ ამ დღეს ეზიარა ეგზისტენციალიზმს, ფეხი ჩაყო ბუდიზმის მორევში, თავით გადაეშვა იმპრესიონიზმში, დაიკიდა პოსტ-ინდუსტრიალიზმი და მოდერნი, არად აგდებდა იაღოვლებსა და ბოშებს, უყვარდა ნიჰილისტები და ჩუბაკა “ვარსკვლავური ომებიდან”…

…ერთი დღით ადრე პოლიტიკოსი იყო, პორნო ვარსკვლავი, ექიმი, გუგლის ყველა დროის საუკეთესო სერჩერი, ბითლზებზე უფრო პოპულარული მოვლენა და გრენდაიზერზე უფრო მასშტაბური პიროვნება….

ეს ყველაფრი ერთი დღით ადრე იყო, უკვე გათენდა დილა, გაიღვიძა მან და ერთ უბრალო პიროვნებად იქცა სახელად შალვა ნათელაშვილი.

მორალი: ჩვენ ყველას გვინდა ვიყოთ შალვა ნათელაშვილები, უბრალოდ ამ სურვილს ზოგში ღრმად აქვს ფესვები გადგმული, ზოგერთში კი მხოლოდ ეხლა იწყებს გახარებას.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

ერთი დღით ადრე – by piccolina

აი ასე…

დედლაინამდე ყოველთვის ერთი დღით ადრე ვაკეთებ ყველაფერს (მათ შორის არტ იდეაზე პოსტებიც წერაც იგულისხმება)

მგონი ეგ სტუდენტობიდან დარჩენილი თვისებაა, გამოცდამდე ერთი დღით ადრე რომ იწყებ მზადებას, მაგის გამო )))

პ.ს. სპეციალურად დაველოდე ამ ერთი დღით ადრეს, არ ჩამიყაროთ წყალში ))

ერთი დღით ადრე – by Tea Kakabadze

ერთი დღით ადრე –

მე გარდავიცვალე. ეს მოხდა უკაცრიელ ადგილას… პატარა ხის ქოხში .. მთებში… აბსოლუტური სიჩუმე.. არანაირი ხმა…. არავითარი საუბარი…..

ადამიანებს მობეზრებულმა მჭიდროდ მივხურე კარი და ნესტიან კედელს მივეყრდენი… თავი გა.მოტენილი ათასი უაზრო აზრით, თვალები მზერაგამოცლილი, სხეული გადაღლილი, უღონო.. ტვინი ავტომატურად გენერირებს აზრებს: დროა დაისვენო….. დროს დაისვენო.. დროა დაისვენო ფიქრისგან, დარდისგან, ადამიანებისგან..…

გრილმა ნიავმა ჭრიალით გააღო კარი, სულში ჩაიხედა, დიდხანს აფათურა ხელები, მერე რაღაც მოქაჩა და უკანმოუხედავად წაიღო.

ღიად დარჩენილ კარში ჩუმად შემოიძურწა სხივი, მომისამძიმრა და გავიდა. ყაყაჩოები გაკვირვებული ინტერესით ათვალიერებდნენ ჩემს უძრავ სხეულს.

ეს გუშინ მოხდა..

დღეს – …

მე უზომოდ მომინდა თქვენთან, მივხვდი, რომ ძალიან მიყვარხართ. უსაზღვროდ მინდა გეფეროთ, არაფერს მოგთხოვთ სამაგიეროდ. ოღონდ ნება მომეცით გიყუროთ, გესაუბროთ და მიყვარდეთ ისე, როგორც არასოდეს ჰყვარებიხართ არავის.. მინდა თქვენთან ვიყო, სადმე ჩემთვის, ჩუმად, კუთხეში, ოღონდ თქვენთან… ხმაურში… ქაოსში… ალიაქოთში.. მინდა მოგისმინოთ. გულისყურით მოვისმინო თქვენი სიბრძნე .. და მერე დიდხანს ვიცინო თქვენზე … რა ბრძანეთ? დაგცინით ??? მე ?? უფფფ…. დიდი ამბავი.. თქვენც იცინეთ.. ოღონდ სიყვარულით.. ოღონდ სიყვარულით იცინეთ..

მე
თქვენთან მინდა..
თქვენ გგონიათ გავგიჟდი?
იქნებ ასეცაა. რა მოხდა მერე..
მთავარია, რომ დღეს სიგიჟემდე
მინდა სიცოცხლე… …
ეს
გუშინ იყო..
ორიოდე წამით რომ შევისვენე,
თორემ დღეს…

ერთი დღით ადრე – by Bas

მეშინია ახლოს მოსული მთვარის,

ალბათ შეგვეჯახება ოდესმე და ყველას მოგვკლავს.

მე უარი ვთქვი ღმერთზე და სამუდამოდ გავწირე თავი.

გამოვიკეტე სამოთხის კარი და ზურგი გაქციეთ ყველას.

მე ჩემს თავს ვუყურებ როგორც უჯრეთა გროვას, თქვენ კი სული წმინდის ტაძრები გქვიათ.

მე ნეშომპალად ვიქცევი მალე, რადგან მიყვარს დედამიწა და მიჭირს მასთან განშორება,

თქვენ ამაღლდებით სასუფეველში და  იცხოვრებთ მარად.

მე შევერევი მიწას და ტალახს, ვიქცევი მტვრად;

ასე ძვირია თავისუფლება,

თქვენ კი ვერ იხდით ამ საფასურს – მას განვადებით არ იძლევიან.

ერთი დღით ადრე – By Busuna

ერთი დღით ადრე იგრძნო ....

ერთი დღით ადრე იგრძნო ....

ერთი დღით ადრე – თემა #14

გთავაზობთ არტ იდეას რიგით მე-14 თემის სათაურს, ეს გახლავთ:

ერთი დღით ადრე

One day before

Днем раньше

საკმაოდ ვიწრო და კონკრეტული სათაური ჩანს, ერთი შეხედვით, თუმცა თქვენი კრეატიულობის იმედი მაქვს და ვიმედოვნებ, რომ არ ჩაიკეტებით რაღაც კონკრეტულ საზღვრებში და მრავალ სხვადასხვა სახის კრეატივს შემოგვთავაზებთ.

არტების დადების წესი თქვენთვის ალბათ უკვე ცნობილია, თუმცა მაინც შეგახსენებთ – გამოაგზავნეთ თქვენი კრეატივი, ნებისმიერი სახის, იქნება ეს პროზა, პოეზია, ნახატები, ფოტოები, digital art, მუსიკა, ვიდეო თუ სხვა რამ, მაილზე bigcrow[at]gmail.com . ხოლო თუკი თქვენ უკვე ხართ ”არტ იდეას” ავტორებში, მაშინ შეგიძლიათ პირდაპირ დაპოსტოთ საკუთარი იუზერებით.

უფრო დაწვრილებითი ინსტრუქციისათვის გადახედეთ გვერდს ”პროექტის შესახებ” , ხოლო რათა არტების დადებისას დავიცვათ ფორმატირების ერთიანი სახე – ”არტების დადების წესებს”.

კრეატივის გამოგზავნის ბოლო ვადაა 29 ივნისი, ანუ ორი კვირის განმავლობაში დღეიდან, მაგრამ აქვე გეტყვით, რომ პირველი კვირის განმავლობაში არტები ძველ თემებზე არ მიიღება. ასე რომ კონცენტრირდით ამ თემაზე და არ დაგავიწყდეთ მთავარი – Be Creative.

… ეს ბოლო საფეხური იყო, ბოლო გამოცდა. ხის ოთახი, ხის კარი და კარს იქით… კარს იქით არავინ იცოდა რა იმალებოდა, ცხოვრობდა, ელოდა ვინმეს, თუ არც არავის. იყო მოკლედ რაღაცა ისეთი, რისთვისაც ღირდა იმ ყველაფრის გავლა, რაც აქამდე გაიარა. ამ ოთახამდე არავის მოუღწევია, ეგ ნაღდი იყო. მანამდე ბევრმა სცადა ამის გაკეთება, მაგრამ აქამდეც ვერავინ მოვიდა. სანამ დაიწყებდა, წაიკითხა ვისაც რამე დაეწერა, მოუსმინა, ვისაც რამე გაეგო და ნახა, ვისაც რამე ენახა. მაგრამ აქ მარტო იყო, არაფერი იცოდა საერთოდ, მხოლოდ გავლილი გზის გამოცდილების იმედი ქონდა, ისიც დიდად არა. ჯერ ერთი, რომ ამ ხის ოთახის კარებთან დაავიწყდა ყველაფერი რაც მანამდე ნახა და განიცადა, მეორეც – ის მაინც ახსოვდა, რომ არც ერთი საფეხური არ გავდა ერთმანეთს და ვერც გამოცდილება დაეხმარებოდა რამეში, რომც ხსომებოდა რამე.

მაგრამ, ნამდვილად იცოდა, რომ ეს ბოლო იყო. მეხსიერებაში მხოლოდ ერთი სიტყვა ქონდა გაჭედილი – ღმერთი. მაგრამ, ღმერთი რა შუაშია? ღმერთია კარს იქით, თუ რა ჯანდაბაა ბოლო-ბოლო!! და გამოცდაც რაა, რა ხდება, რა უნდა მოხდეს? ჩვეულებრივი სხვენი იყო, ხის სახლის სხვენი, ჯერ დასამთავრებელი. კარისკენ წელში გამართულიც ვერ გავიდოდა, კარგად უნდა დახრილიყო, დასაწყისში კი ხისსავე კედელი იდგა, ორივე მხრიდან გასასვლელით. იმ გასასვლელებიდან ხედავდა ზუსტად ყველაფერს. იქით არაფერი ხდებოდა… რა, უნდა ჩატყდეს ეს იატაკი? თუ არც არაფერია? იქნებ მთელი გამოცდა ისაა, რო არ შემეშინდეს და გავიარო? და თუ გავიარე, არაფერიც იქნება, თუ დავიჯერე, რო არაფერი მოხდება, არც მოხდება არაფერი? ნებისმიერ შემთხვევაში, ამის გაგების ერთადეთი გზაა, უნდა წავიდე!

გაუბედავად გაიხედა და ის იყო, გადაწყვეტილება მიიღო წინ წასვლის, რო უცებ იატაკის შუაში რაღაც მოძრაობა შენიშნა, უფრო სწორად თვითონ ჰაერი მოძრაობდა, ოღონდ უცნაურად, გახურებული ასფალტის თავზე ჰაერს გავდა რაღაცით, ოღონდ თან არც გავდა. საკმაოდ სწრაფად ამ მოძრაობამ ფორმა შეიძინა, გამკვრივდა, გაშავდა და ამანაც საბოლოოდ დაინახა. ეს შიში იყო!!! ეს იყო, მისი ერთადერთი შიში: ყველასთვის მამაც, გულად და შეიძლება ამიტომაც გიჟად ჩათვლილსაც კი ძაღლების ეშინოდა! თანაც ეს რა ძაღლი იყო!!! თვით ცერბერი, ჰადესის სამფლობელოს შესასვლელში! სულ შავი, გარშემო იისფერი ნათებით, სამი თავი და სამივეზე სასტიკი, წითელი, ცხელი ხახა… მერე ხმა? მაგრამ, ის აღარ დაელოდა და კედელს ისევ უკან ამოეფარა. რაღაცნაირად იცოდა, რომ არ გამოეკიდებოდა, ის მხოლოდ იმიტომ იყო იქ, რომ კარს იცავდა და მორჩა, არ აინტერესებდა სხვა არაფერი. მაგრამ ეს ხო ბოლოა, რაღაცაა, ბლიად!!! და რადგან არის, ესეიგი გავლადია, თუ არადა რა მოუვა რო, ჰა-ჰა მოკვდეს! თუ გაუმართლა, წამებისა და ტკივილის გარეშე. მაგრამ, თუ დაიჯერებს, რომ არ მოკვდება, თუ დაარწმუნებს საკუთარ თავს, რომ ამის გაკეთება შესაძლებელია, თუ დაინახავს როგორ კლავს ცერბერს და აღებს კარს, ეს ნიშნავს, რომ გამოვა ყველაფერი, თანაც მარტივად… მხოლოდ თავისი შიში უნდა დაძლიოს და დაძლევს კიდეც.

ღრმად ჩაისუნთქა და გვერდითა გასასვლელში თამამად გავიდა… ძაღლი ისევ დახვდა, ოღონდ უკვე სხვა, ბოქსიორი იყო, თავისი საუკეთესო მეგობრის ბოქსიორი! ალბათ ერთადეთი ძაღლი, რომლისაც არ ეშინოდა! ხაფანგია, მახეა, მაცდენს – ფიქრობდა ეს და ძაღლისკენ მიიწევდა. ის იდგა. ეს არ ჩერდებოდა. ის იდგა და კუდს მხიარულად აქიცინებდა. ეს მიუახლოვდა, დაიხარდა სწრაფად მოკიდა ყელში ხელები, უცებ ზურგზე დააწვინა და ხელებს მუხლიც მიახმარა, ახრჩობდა მთელი ძალით. ის ხროტინებდა. ეს ახრჩობდა, მთელი ძალა, შინაგანი ენერგია, მონდომება და ნებისყოფა ჩადო ამაში. თვითონ გაქრა და დარჩა მხოლოდ ძაღლის მკვლელობა, ბოლო გამოცდის ჩაბარება, ერთი ნაბიჯი, სამყაროც გაქრა..

… და ამ დროს მოვიდა ცოდნა, ნათელი, სიცხადე. ეს არ იყო რეალობა, ეს მხოლოდ ილუზიაა,სიზმარია, თუ რაცაა. შეიძლება რეპეტიციაა ბოლო გამოცდის, შეიძლება მხოლოდ ჩაეძინა სხვენის შესასვლელთან. ყოველ შემთხვევაში, ბოლომდე გაიაზრა, რომ აი ეს საწყალი ცხოველი ვაბშე არაფერ შუაშია, არაფერი დაუშავებია. იდგა და მოფერებას ელოდა მარტო, იმიტორო აი მასე უზნეოდ იყო გაზრდილი, ზაზუნას ეძახდნენ დაჟე.

უცებ გაუშვა ხელი, ჯერ მკვდარი ეგონა და მიხვდა რო აი მაგრა მიქარა! ნუთუ ვერ ჩააბარა, ნახუი გამოცდა ცხოველი მოკლა, საყვარელი, თბილი და კეთილი ცხოველი. „არ მოკვდეო“ ჯერ ჩაიჩურჩულა, რაზეც ძაღლმა თავი დაუქნია. გვერდზე იწვა და თავს აქნევდა, ეს კიდე მუხლებზე დაჩოქილი ეხვეწებოდა, არ მოკვდეო. ის თავს უქნევდა და ბოლოს ამანაც გაიაზრა, რო თავს კი არ უქნევდა, კანკალებდა აგონიაში, პირიდან დუჟიც წამოუვიდა თითქოს… ეს კიდე უკვე ყვიროდა, ტიროდა არ მოკვდე, გეხვეწებიო, ეფერებოდა დიდ თავზე და ისევ ტიროდა. მერე უცებ სულ ერთი წამით გაქრა რეალობა და ისევ დაბრუნდა, ისე, რო ამან ვერაფერი შენიშნა, თითქოს ლენტა შეცვალეს და ყველაფერიც იგივე იყო, უბრალოდ, ძაღლის მაგივრად მისი საყვარელი ადამიანი იწვა იატაკზე და მისივე ხელით გაგუდული ჩასუნთქვას ცდილობდა, გაოგნებული თვალებით უყურებდა ამას და ტუჩის კიდიდან ჩამოწელილი წითელი სითხის ზოლიდან სისხლის ხეზე ეწვეთებოდა.

„ჩაისუნთქე, მაპატიე“ – ბღაოდა ეს – „ჩაისუნთქე, გეხვეწები“ – გული სკდებოდა, ამის! ერთადერთი ადამიანი, ვინც მართლა საკუთარ თავზე მეტად უყვარდა თავისივე ხელით დაახრჩო, მოკლა! „ჩაისუნთქე, გეხვეწები, ცუნცულ, ჩაისუნთქე“ – ისევ ტიროდა. ცუნცულა ვერ სუნთქავდა, მარა აი ასე უხმოდ უთხრა – „კაი, ჩაისუნთქავო“ – აწყნარებდა და თან კვდებოდა. თან თვალებით ეუბნებოდა, ნუ გეშინია, არაფერიაო. ეს კიდე, ყვერი… თავისი ხელით მოკლა, უბრალოდ კი არ მოკვდა, არა – ამან მოკლა. იმის თვალები კი სიყვარულით იყო სავსე, კვდებოდა და თან უყვარდა ეს სირი ესა… არავითარი შიში არ იყო მის არც თვალებში და არც არსებაში, უბრალოდ უყვარდა. ეს კიდე ტიროდა და ხო ხვდებით არა როგორ იქნებოდა. მეორე წამში ის მოკვდა…

.. აუ, მერე კიდე გამეღვიძა და არანაირი, სიზმარი იყო და მერე რა მოხდა და რამე. მე ჩემი ხელით დავახრჩე ჩემი ცუნუცულა, მე ეს ვიგრძენი, განვიცადე თავიდან ბოლომდე… ხოდა, რატომღაც ჩავთვალე, რო ამ დანაშაულს მარტო ისე გამოვისყიდი თუ ყვავას მივწერ არტიდეისთვის-თქო და ჰა…

ყველაზე დიდი საიდუმლო ანუ ჩემი მეზობლის საყვარელი:

michinio-tlomn

სანამ ღმერთი ადამიანებს 10 მცნებას დაუწერდა, მანამდე ადამმა კაცებს დაუწერა 7 მცნება.

1)პატივი ეცი თავსა შენსა, მოერიდე შრომასა და სიდედრს, არა იფიქრო თავისა მოვლაზე, რამეთუ მას უშენოდაც მოუვლიან კეთილისმსურველნი შენნი.

2) შენი ფალოსია მბრძანებელი შენი, არა იყვნენ შენდა ფალოსსნი უცხონი, შენისა გარეშე.

3)არა იხელსაქმო, იჩუკენო და ღვარო თესლი შენი, მონიტორსა ზედა

4)არა იკეთო სარკე ფეხსა ზედა, არა უღო სურათნი საცვალსა მეზობლისა ქალსა, რამეეთუ დაია იგი შენი და თუ ბედია დრო მოვა, ისედაც მაირჭობ.

5)არა ცილი სწამო ვაგინასა საყვარელისასა, რამეთუ შენი ბრალია ნაყოფი სიყვარულისა თქვენისა.

6)არ ამოიღო სახელი ფალოსისა შენისა ამაოსა ზედა, საქმენი საგმირონი და ქველნი შენადვე დაიტოვე გულსა შინა.

7)მოიხსენიე დღე იგი შაბათი და წმინდა ჰყავ იგი. დაისვენე და არა იფიქრო ვაგინაზე , ეს დღე მთლიანად ქალისა კერტებს მიუძღვენი.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

დიდი სიყვარულით და პატივისცემით ვუძღვნი, რობერტ სტურუას, რეზო ჩხეიძეს, ქეთი დოლიძეს და სხვა ღვაწლმოსილ ამხანაგებს.

მას მერე როცა, შემხვდი და ვისეირნეთ მოსკოვის ქუჩებში,
როცა, დავლიეთ ჩაი ჩემ მიერ გურიიდან ჩამოტანილი,
როცა, ვჭამეთ ხაჭაპური და ვსვით ღვინო,
როცა, ვუსმინეთ სულიკოს და მერე სოსოს,
როცა, ვილაპარაკეთ კულტურაზე და ჩვენ ძმობაზე,
როცა, ვილოცეთ ერთად და დავანთეთ სანთელი ხატთან,
როცა, ფილმებს ვუყურეთ და ვიცინეთ მოგონებებზე,
შენმა ძმისშვილმა, მომიკლა მამა! ცხინვალში,
გორში, სოხუმში, გალში, ახალგორში, ხაშურში,
თბილისში, ონში, ფოთში, კოდორში,
ტანკით გაჭყლიტა, დაბობმა და ტყვიით დაცხრილა.
ჩვენ კი კვლავ ვსხედვართ და მე მჯერა რომ ძმები ვართ!

ნაგავს ნუ დაყრით! – by Eucalipt

ანტიინდუსტიული პროზა (do not litter)

ჯერ არ იყო დაღამებული. დიდი ქუჩის პარალერული, ქვაფენილით დაგებული პატარა ქუჩები ღორის ხორცის სუნით იყო მოცული (ოღონდ ისეთით მაკდონალდსთან ჩავლისას რომ გვეცემა). სამუშაო დღე მთავრდებოდა და მენაგვეები მთელი დღის დაბინძურებულ, ფეხქვეშგათელილ, მიფურთხებულ, მიბიჩოკებულ ქალაქს ალაგებდნენ. რა არ ჰქონდა გადატანილი ამ ქალაქს, შავი ჭირიდან დაწყებული გერმანული დაბომბვებით დამთავრებული. ამ დროს რომ გაივლიდი, იფიქრებდი მთელ წარსულ უბედურებათა შედეგის ერთ დღეში აღდგენა მოუნდომებიათო.
ნელი ნაბიჯით მიუყვები და გზაზე გხვდება უკვე დაკეტილი მაღაზიები ზოგგან ძვირი, ზოგგან საშუალო ფასის სამგზავრო ჩანთებით. ტურისტული მაღაზიები, სადაც რუქები და სუვენირები იყიდება კვლავ ღიაა. ღიაა რესტორნები, ბარები, პაბები მაგრამ მთავარ ქუჩებზე ნაკებად გხვდება. ხუთშაბათი დღეა და ყველა მეტნაკლებად ფხიზელია, წარმოდგენაც არ გინდა რა მოხდება ამ ადგილას ხვალ, ზუსტად ამ დროს.

სამი ტაილანდელი ტურისტი მთელი დღით კმაყოფილი ბრუნდება (ალბათ სასტუმროში ან სავახშმოდ მიდიან) და თან გზაზე ყველაფერს იღებენ რაც შეხვდებათ. ლამაზ თუ ულამაზო შენობებს, პარკების შესასვლელებს, მანქანებს, ტურისტულ ავტობუსებსაც კი.
ქალაქი არაფერში არ იძირება, არც იძინებს, უბრალოდ სიჩუმე ისადგურებს ნელნელა. გზაზე გხვდება მთელი ღრის ნამუშევარი მიწაზე მჯდომიარე ხალხი რაიმე ჭიქის მსგავსით ხელში და დახმარებას გთხოვს. მის გვერდით მაღაზიაში ორი ლამბორჯინი დგას, არ ვიცი რომელი წლის და რომელი გამოშვება. ყველა დაღლილია, გეგონება პირამიდებს აშენებინებდნენო მთელი დღე. მხოლოდ ნაგვის გამტანი მანქანები ნარინჯისფერი alert ის შუქებით დგანან და აგრზელებენ ნაგვის გადამუშავებას. საინტერესოა სად მიაქვთ.

მეორე დღეს ქალაქში არ გადიხარ, ტოესც ვერ გადიხარ. საშინელმა ქარიშხალმა და წვიმამ ქაალქის ისტორიაში ჯერ არნახული წყალდიდობა გამოიწვია. ზემოდან რომ გადმოიხედები იქიდანაც ჩანს წყალში მოცურავე ნაგვის დიდი ნაწილები. კონკრეტულად ვერ იტყვი რა არის, იმიტომ რომ ნაგავი ნაგავია. არადა დილაა, ამდენი ნაგავი ვერ დაგროვდებოდა. სამაშველო ჯგუფები თუ რაღაც მსგავსი ტიპები უშედეგოდ ცდილობენ პირველ სართულთა დატბორვა ტუმბოებით და ათასი უბედურებით, ნაგავი კი მოდის, ნელ დინებას მოყვება.

ირკვევა რომ ქარიშხალი სწორედ ნაგავსაყრელიდან დაწყებულა, ისეთი სიმძლავრის ყოფილა რომ ნაგვის ნახევარი წამოუღია და ქალაქში წვიმასთან ერთად მოსულა. ბუნებამ დაგიბრუნა შენი ნაგავი ქალაქო!
ყველაფერს აქვს თავისი მიზეზი და თავისი შედეგი. თუ რამე ხდება ესეიგი ვიღაცის ნება ან “ნებაა”. ამიტომ დროა წარწერა “ნუ დაყრით ნაგავს” შევცვალოთ წარწერით: “ნუ შექმნი ნაგავს!”

წყევლა – by piccolina

ოჯახში დაიბადა გოგონა

ცოლ-ქმარი ბედნიერი იყო, რამდენადაც 3 ბიჭის შემდეგ, უკვე დიდი ხანია, გოგონა უნდოდათ

მაგრამ გოგონა დაიბადა ნიშნით. დაწყევლილი იყო მუცლიდანვე. ძალიან ლამაზი, ტუჩთან ხალით, ფითქინა კანით და მაღალი IQთი დაჯილდოვებული

ბავშვობაში არაფერზე ეტყობოდა, რომ დაწყევლილი იყო, რამდენიმე რთულ ოპერაციას და 8წლიდან სათვალის ტარებას თუ არ ჩავთვლით. გოგონა წამოიზარდა, სირთულეების არ ეშინოდა და მხნედ იყო. ყოველ ოპერაციას ოდნავი შიშით, ოღონდ მხნედ ხვდებოდა. საამისო მიზეზიც ჰქონდა: მამა ყვავილების თაიგულს და ტკბილეულს აჩუქებდა, დედა – ოქროს ბეჭედს, ან ძეწკვს, ყველა დანარჩენ კაპრიზს ძმები უსრულებდნენ.

წამოიზარდა გოგონა და შეუყვარდა ერთი ბიჭი. ბიჭის ოჯახმა გოგონა დაიწუნა, თუმცა ახალგაზრდებმა თავისი გაიტანეს და მაინც დაქორწინდნენ.

თითქოს ყველაფერი იდეალურად იყო. ორივე მუშაობდა, თანაც კარგ კომპანიებში და ფული საკმარისზე ბევრად მეტი ჰქონდათ. 3 ბინის ყიდვა მოასწრეს (თუმცა არ იცოდნენ ამდენი რად უნდოდათ) სრულ ბედნიერებას მხოლოდ ბავშვი აკლდა. გოგონას რამდენჯერმე მოეშალა მუცელი. ბოლო მოშლას იმდენად რთული შედეგები მოჰყვა, ექიმებმა განუცხადეს, შვილს ვეღარ გააჩენო.

სხვა გზა არც ჰქონდათ, ბავშვი იშვილეს. პატარა ბიჭი. ყველაფერს აკეთებდნენ, რომ ბავშვს თავი დაჩაგრულად არ ეგრძნო, რახან ნაშვილები იყო. თუმცა ნაშვილები რომ იყო, არც უმხელდნენ თავიდან.

ბავშვი წამოიზარდა, უბნელ ძველ ბიჭებთან დაიწყო მეგობრობა. სახლში უცნაური ხალხი მოყავდა, მაგრამ ოჯახი არაფერს უშლიდა მაინც. მერე სახლი გაუქურდეს. წლების მანძილზე ნაგროვები ქონება წაიღეს…

ამის შემდეგ, მალევე გოგონას მამა გარდაიცვალა, 1-2 წელიწადში – დედა და ამის შემდეგ 2 თვეში – ძმა. Continue Reading »

ჩარჩოების გარეშე

შეამჩნევდით ალბათ, რომ ამ ბოლო დროს არტების რაოდენობამ მკვეთრად მოიკლო, ადრე თუ თემებზე ათობით შემოდიოდა არტები, ახლა ათი არტი ერთ თემაზე უკვე მიღწევაა. ავტორების უმეტესობა თავს იმით იმართლებს, რომ ვერ ასწრებენ არტის შექმნას ერთ კვირაში, ხოლო კვირის შემდეგ კი ახალი არტი მოდის უკვე.

ასე რომ დროებით შემოგვაქვს რამოდენიმე ცვლილება:

  • მიმდინარე არტის (”წყევლა”) დრო გაგრძელებულია იქეთა კვირის ბოლომდე, ასე რომ შეგიძლიათ ისევ აიღოთ ხელში კალმები, ფუნჯები, ფოტო და ვიდეოკამერები, გიტარები, როიალები, მიკროფონები და არტის შექმნის სხვა საშუალებები და განაგრძოთ კრეატივი.
  • შეგიძლიათ დადოთ კრეატივი ნებისმიერ ძველ თემაზე, რომელთა ჩამონათვლის სანახავადაც შეგიძლიათ დააჭიროთ აქ, ან კატეგორიების ჩამონათვალში ნახოთ პუნქტი ”თემები”.
  • შეგიძლიათ დადოთ კომბინირებული კრეავიტი – ანუ კრეატივი, რომელიც ჯდება ერთდროულად რამოდენიმე თემაში, ცხადია კონცეპტუალიზმის დაურღვევლად.

იმედია რომ ესეთი გაფართოებული წესები აღარ მოგცემთ საშუალებას იწუწუნოთ იმაზე, რომ რამეში იზღუდებით და ამიტომ ვერ ქმნით კრეატივს.

Think wider and be Creative!

unframed

წყევლა – by ევკალიპტი

პირველად იყო წყევლა. იმიტომ რომ წყევლამდე არაფერი არ იყო!

“წყეულიმც იყავ ყველა ცხოველთა და გარეულ არსებათა შორის!” უთხრა ღმერთმა ადამს. ღმერთის წყევლა უფრო ფართო და მრავლისშემცველი იყო და მის ციტირებას არ მოვყვები, ისედაც ყველამ იცის მოკლე შინაარსი )).
წყევლამდე იმიტომ არ იყო არაფერი, რომ არ შეიძლებოდა ყოფილიყო გააზრებული, ადამიანს არ ჰქონდა შეფასებათა სისტემა. თან ის რასაც არ აქვს წინაარმდეგობა არ შეიძლება არსებობდეს. არ არსებობს სევდა სიხარულის გარეშე და პირიქით. როგორც შოთა ნიშნიანიძე იტყოდა: “ცა მიწის სიხარულია”.

ზოგიერთი ჩვენთაგანი მთელს დღეებს, თვეებს, წლებს და მთელს ცხოვრებას ანდომებს იმისთვის – რომ იფიქროს იმაზე, თუ რა უნდა ვქნათ წყევლის მოსახსნელად. წინათქმულიდან გამომდინარეობს რომ რაც უფრო ვითარდება კაცობრიობა და რაც უფრო აქტიურ ფაზაში შედის წყევლა, მით უფრო მეტად აქტიურდება ადამიანში თვითგანადგურების ფუნქცია. კაცობრიობა როგორც ერთი მთლიანი ისწრაფვის უმანკოებისკენ. არადა რა საჭიროა ხარჯო ამდენი დრო იმისთვის რომ არაფერი არ იყო, არ იარსებო.
ხოდა, არაფერი კრეატიულის დაწერას აქ არ ვაპირებ )) უბრალოდ მინდა (თუ გამომიქვეყნებენ) საჯაროდ მადლობა მოვუხადო ევას იმ ხის ნაყოფი რომ აგემა ადამს (თან საკეისრო კვეთა უკვე არსბეობს და ქალებთან უხერხულად არ გამომივა, მშობიარობა მართლა ძაან არალიბერალურად გამოუვიდა )) ). დღეს რომ მეგობრებს ვნახავ და გამიხარდება (თან ჩაცმულები იქნებიან იმედი მაქვს, ან თუ არ იქნებიან ისიც ხის ნაყოფის ამბავია) მერე ცოტას რომ დავლევ და ისიც გამიხარდება, მერე რაღაც რომ მეწყინება, რომ ის გახარებული არ მომბეზრდეს და მისი ფასი ვიცოდე (რომელიც ასევე ფარდობითი და სიმბოლურია და არაფერი არაა ამაში მნიშვნელოვანი)

Enjoy the curse guyz :punk:

პ.ს ეს “ჩანახატი” მასში მონაწილე გმირები და ა.შ ისეთივე სიმბოლური და ალეგორიულია როგორც ჩანახატის პირველწყარო )))

წყევლა – თემა #13

გთავაზობთ არტიდეას რიგით მეცამეტე, მისტიურ თემას:

წყევლა

Проклятие

Curse

ამოირჩიეთ ის ენა, რომელიც გინდათ… 🙂

პროზა, პოეზია, ნახატები, ფოტოები, digital art, მუსიკა, ვიდეო – ნებისმიერი სახის კრეატივი თემაზე გამოგზავნეთ – bigcrow[at]gmail.com , ან უბრალოდ მიყევით ინსტრუქციას [დააჭირე].

ნამუშევარი თქვენი ნიკითურთ გამოქვეყნდება შესაბამის კატეგორიაში. გთხოვთ იხილოთ არტების დადების წესი.

ტექსტის ზომას, სურათის ხარისხს და ა.შ. მნიშვნელობა არ ენიჭება. ასევე თავისუფლები ხართ ენის არჩევანში. ერთი ადამიანის მიერ შექმნილი და გამოგზავნილი კრეატივების რაოდენობაც არაა შეზღუდული.

“დავალების” გამოგზავნის ბოლო ვადაა – 29 ივნისი, ორშაბათი, 2009 წელი, 09:00 (დილის), ანუ დადებიდან ზუსტად ერთი კვირის განმავლობაში.

Be creative!

artidea

ძმები – by Appocalipse

გამიგია ძმები დასირებულები, ძმები აფერისტები, ძმები შიზოფრენიკები, ძმები ლოთები, ძმები როკერები და ასე შემდეგ, ძმები საკმაოდ გამოსადეგია როგორც სიტყვა ასევე მისი შემცველობა, ძმა შეიძლება გამოიყენო ბევრ რამეში, როგორც სასარგებლოდ ასევე უსარგებლოდ, ძმამ ან საძმომ შეიძლება გიხსნას უბანში საჭირო საქმეში, ძმები შეიძლება მოგეხმარონ ტვირთის აზიდვაში, ჭურჭლის დაცლაში, ფულის დახარჯვაში, რასაც მარტო საერთოდ ვერც მოახერხებ ზოგჯერ და რათქმაუნდა დალევაში – ნუ ამას კი მოახერხებ მარტოც თუ მოინდომე, მაგრამ ახლა მე ჩემს მთავარ მიზანს მინდა მივუბრუნდე და შეგატყობინოთ ძმების საუკეთესო გამოყენება ქვეყნიერების აღსაშენებლად უმაღლეს დონეზე. დავიწყოთ აბზაცით – თქვენ შეიძლება იცით, მაინც შეგახსენებთ რომ ძმები ხშირად იყენებენ ძმობას ბევრ საერთო საქმეში, პოლიტიკაში, ბიზნესში, რელიგიაში, ტერორიზმში, მაფიაში, მუსიკაში და ა.შ.; თუ შევქმნით ყველა სფეროში დავერენი საძმოებს ეს ძალიან კარგი იქნება, შემდეგ ყველა მათგანს უნდა ყავდეს ზე ძმა რომელიც იქნება საძმოს უფროსი – ბოსი, ხო მერე ზე ძმებმა უნდა შექმნან ზესაძმოები სადაც იქნებიან მხოლოდ ზეძმები სხვადასხვა საძმოებიდან, ზესაძმოები ფრიად მნიშვნელოვანი ობიექტები უნდა იყოს, თითოეულ ზესაძმოს უნდა ჰყავდეს ერთი ძროხა და ვედრო – სუვენირად რათქმაუნდა ოფისში – იმის მანიშნებლად რომ ამ ზესაძმოს სარგებელი მოაქვს და უსარგებლო არაა.

ყველა ზესაძმოს უნდა ჰყავდეს დიდი ძმა – ერთი ცალი, ეს დიდი ძმა საკმაოდ ვიდზე უნდა იყოს, მინიმუმ ჰალსტუხი უნდა ეჭიროს ან ეკეთოს , რაში გამოიყენება დიდი ძმა – ყველა ქვეყანაში უნდა იყოს ერთი დიდი საძმო სადაც იქნება ერთად ყველა დიდი ძმა მთელი ქვეყნის ზესაძმოებიდან. დიდი საძმოს ბოსი უნდა იყოს იგივე ქვეყნის პეზიდენტი – წოდებთ მამაძმა, რომელსაც დაუჯერებენ ან არ დაუჯერებენ დანარჩენი დიდი და პატარა ძმები თანმიმდევრობთ ჩაყოლებული ზაბორამდე ხ.ზ. ; მამაძმის ძმობის საქმე იქნება მსოფლიოს მამასაძმოსში ყოფნა – სადაც იქნება ერთად ყველა ქვეყნის მამაძმა, ამ მამასაძმოს უნდა ყავდეს ერთი ღმერთიძმა რომელიც იქნება მამასაძმოს ბოსი – ანუ ქვეყნიერების მეფე იქნება ძმა ღმერთი – მოკლედ კაი ტავარს პირველად მაგას გაასინჯებენ რა და თუ კაია წავიდა მერე დილერებთან რა ყველგან, რამე კაი დასალევი თუ გაიჩითება, მაგას დაურეკავენ და თუ სცალია აიწევა შარაფი, ნუ თუ ფული შემოაკლდა ეგეც გადარეკავს და უცებ აუგროვებენ საჭირო თანხას, პოლიტიკურ და სხვა ნებისმიერ საკითხებშიც იგივენაირად რა – რამეს მოთხრის ეს და მერე შეეკიტხება მამაძმებს – ვინმეს რამეს ხო არ დაამატებდა და ეგაა რა – მოყომარდება რა.

<span>%d</span> bloggers like this: