Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘პროზა’

27 აგვისტო 2009 წელი

იცის რომ ბანკში მის ანგარიშზე სერიოზული თანხა “წევს”, სწორედ ამიტომაა გული გამალებით რომ უცემს. ერთი სული აქვს ვიზა აიღოს და ლონდონში წავიდეს. 29–ში ჩელსის თამაშს უნდა რომ დაესწროს “სტემფორდ ბრიჯზე”. არა მანამდე რაღაცით ხომ უნდა გაერთოს. ამ საღამოს ალბათ მეგობრებთან ერთად რესტორანში წავა და თავაშვებულ ღრეობას გამართავს, რაღათქმაუნდა ყველაფერს თავის ფულით გადაიხდის, ის ხომ აღარაა ისეთი როგორიც გუშინ იყო?!.. ასეც მოხდა რესტორანში წავიდნენ მეგობრები და როგორც ხშირად ხდება ხოლმე გონების დაკარგვამდე დათვრნენ. ხვალ მეგობრები გააცილებენ აეროპორტამდე. თამაშის მერე ალბათ ლონდონის დასათვარიელებლადაც მოიცლის. არც პარიზზე იტყვის უარს თანაც მის კლასელსაც ნახავს, რომელიც დიდი ხანია წამოსულია საქართველოდან. უჰ მაგარი იქნება რა. როდის გათენდება ხვალინდელი დღე რომ დიდ მოგზაურობით ისიამოვნოს.

26 აგვისტო 2009 წელი

– ალო! ალოო!
-გისმენთ! რომელი ხარ?
-Hello ბარაკ! გივი ვარ გივი. ვერ მიცანი?
-ვაახ გივიი! სად დაიკარგე მეგობარო? რამდენი ხანია ერთად არ გვივახშმია.
-ხო რავიცი აბა. ბარაკ! რაღაც სათხოვარი მაქვს შენთან რა.
-გისმენ გივი, რაშია საქმე?
-ბარაკ რაღაც საქმეებს “ვჩალიჩობ” აქეთ, ცოტა ფული დამჭირდეა და ხომ ვერ გადმომირიცხავ, ჩემს საბანკო ანგარიშზე?
-გივი, გივიი შენადა ჩემი *** არ გინდა? ტუუ… ტუუ… ტუუ…

www.gigoli.blogspot.com

Advertisements

Read Full Post »

ერთი დღით ადრე –

მე გარდავიცვალე. ეს მოხდა უკაცრიელ ადგილას… პატარა ხის ქოხში .. მთებში… აბსოლუტური სიჩუმე.. არანაირი ხმა…. არავითარი საუბარი…..

ადამიანებს მობეზრებულმა მჭიდროდ მივხურე კარი და ნესტიან კედელს მივეყრდენი… თავი გა.მოტენილი ათასი უაზრო აზრით, თვალები მზერაგამოცლილი, სხეული გადაღლილი, უღონო.. ტვინი ავტომატურად გენერირებს აზრებს: დროა დაისვენო….. დროს დაისვენო.. დროა დაისვენო ფიქრისგან, დარდისგან, ადამიანებისგან..…

გრილმა ნიავმა ჭრიალით გააღო კარი, სულში ჩაიხედა, დიდხანს აფათურა ხელები, მერე რაღაც მოქაჩა და უკანმოუხედავად წაიღო.

ღიად დარჩენილ კარში ჩუმად შემოიძურწა სხივი, მომისამძიმრა და გავიდა. ყაყაჩოები გაკვირვებული ინტერესით ათვალიერებდნენ ჩემს უძრავ სხეულს.

ეს გუშინ მოხდა..

დღეს – …

მე უზომოდ მომინდა თქვენთან, მივხვდი, რომ ძალიან მიყვარხართ. უსაზღვროდ მინდა გეფეროთ, არაფერს მოგთხოვთ სამაგიეროდ. ოღონდ ნება მომეცით გიყუროთ, გესაუბროთ და მიყვარდეთ ისე, როგორც არასოდეს ჰყვარებიხართ არავის.. მინდა თქვენთან ვიყო, სადმე ჩემთვის, ჩუმად, კუთხეში, ოღონდ თქვენთან… ხმაურში… ქაოსში… ალიაქოთში.. მინდა მოგისმინოთ. გულისყურით მოვისმინო თქვენი სიბრძნე .. და მერე დიდხანს ვიცინო თქვენზე … რა ბრძანეთ? დაგცინით ??? მე ?? უფფფ…. დიდი ამბავი.. თქვენც იცინეთ.. ოღონდ სიყვარულით.. ოღონდ სიყვარულით იცინეთ..

მე
თქვენთან მინდა..
თქვენ გგონიათ გავგიჟდი?
იქნებ ასეცაა. რა მოხდა მერე..
მთავარია, რომ დღეს სიგიჟემდე
მინდა სიცოცხლე… …
ეს
გუშინ იყო..
ორიოდე წამით რომ შევისვენე,
თორემ დღეს…

Read Full Post »

სანამ ღმერთი ადამიანებს 10 მცნებას დაუწერდა, მანამდე ადამმა კაცებს დაუწერა 7 მცნება.

1)პატივი ეცი თავსა შენსა, მოერიდე შრომასა და სიდედრს, არა იფიქრო თავისა მოვლაზე, რამეთუ მას უშენოდაც მოუვლიან კეთილისმსურველნი შენნი.

2) შენი ფალოსია მბრძანებელი შენი, არა იყვნენ შენდა ფალოსსნი უცხონი, შენისა გარეშე.

3)არა იხელსაქმო, იჩუკენო და ღვარო თესლი შენი, მონიტორსა ზედა

4)არა იკეთო სარკე ფეხსა ზედა, არა უღო სურათნი საცვალსა მეზობლისა ქალსა, რამეეთუ დაია იგი შენი და თუ ბედია დრო მოვა, ისედაც მაირჭობ.

5)არა ცილი სწამო ვაგინასა საყვარელისასა, რამეთუ შენი ბრალია ნაყოფი სიყვარულისა თქვენისა.

6)არ ამოიღო სახელი ფალოსისა შენისა ამაოსა ზედა, საქმენი საგმირონი და ქველნი შენადვე დაიტოვე გულსა შინა.

7)მოიხსენიე დღე იგი შაბათი და წმინდა ჰყავ იგი. დაისვენე და არა იფიქრო ვაგინაზე , ეს დღე მთლიანად ქალისა კერტებს მიუძღვენი.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

Read Full Post »

ანტიინდუსტიული პროზა (do not litter)

ჯერ არ იყო დაღამებული. დიდი ქუჩის პარალერული, ქვაფენილით დაგებული პატარა ქუჩები ღორის ხორცის სუნით იყო მოცული (ოღონდ ისეთით მაკდონალდსთან ჩავლისას რომ გვეცემა). სამუშაო დღე მთავრდებოდა და მენაგვეები მთელი დღის დაბინძურებულ, ფეხქვეშგათელილ, მიფურთხებულ, მიბიჩოკებულ ქალაქს ალაგებდნენ. რა არ ჰქონდა გადატანილი ამ ქალაქს, შავი ჭირიდან დაწყებული გერმანული დაბომბვებით დამთავრებული. ამ დროს რომ გაივლიდი, იფიქრებდი მთელ წარსულ უბედურებათა შედეგის ერთ დღეში აღდგენა მოუნდომებიათო.
ნელი ნაბიჯით მიუყვები და გზაზე გხვდება უკვე დაკეტილი მაღაზიები ზოგგან ძვირი, ზოგგან საშუალო ფასის სამგზავრო ჩანთებით. ტურისტული მაღაზიები, სადაც რუქები და სუვენირები იყიდება კვლავ ღიაა. ღიაა რესტორნები, ბარები, პაბები მაგრამ მთავარ ქუჩებზე ნაკებად გხვდება. ხუთშაბათი დღეა და ყველა მეტნაკლებად ფხიზელია, წარმოდგენაც არ გინდა რა მოხდება ამ ადგილას ხვალ, ზუსტად ამ დროს.

სამი ტაილანდელი ტურისტი მთელი დღით კმაყოფილი ბრუნდება (ალბათ სასტუმროში ან სავახშმოდ მიდიან) და თან გზაზე ყველაფერს იღებენ რაც შეხვდებათ. ლამაზ თუ ულამაზო შენობებს, პარკების შესასვლელებს, მანქანებს, ტურისტულ ავტობუსებსაც კი.
ქალაქი არაფერში არ იძირება, არც იძინებს, უბრალოდ სიჩუმე ისადგურებს ნელნელა. გზაზე გხვდება მთელი ღრის ნამუშევარი მიწაზე მჯდომიარე ხალხი რაიმე ჭიქის მსგავსით ხელში და დახმარებას გთხოვს. მის გვერდით მაღაზიაში ორი ლამბორჯინი დგას, არ ვიცი რომელი წლის და რომელი გამოშვება. ყველა დაღლილია, გეგონება პირამიდებს აშენებინებდნენო მთელი დღე. მხოლოდ ნაგვის გამტანი მანქანები ნარინჯისფერი alert ის შუქებით დგანან და აგრზელებენ ნაგვის გადამუშავებას. საინტერესოა სად მიაქვთ.

მეორე დღეს ქალაქში არ გადიხარ, ტოესც ვერ გადიხარ. საშინელმა ქარიშხალმა და წვიმამ ქაალქის ისტორიაში ჯერ არნახული წყალდიდობა გამოიწვია. ზემოდან რომ გადმოიხედები იქიდანაც ჩანს წყალში მოცურავე ნაგვის დიდი ნაწილები. კონკრეტულად ვერ იტყვი რა არის, იმიტომ რომ ნაგავი ნაგავია. არადა დილაა, ამდენი ნაგავი ვერ დაგროვდებოდა. სამაშველო ჯგუფები თუ რაღაც მსგავსი ტიპები უშედეგოდ ცდილობენ პირველ სართულთა დატბორვა ტუმბოებით და ათასი უბედურებით, ნაგავი კი მოდის, ნელ დინებას მოყვება.

ირკვევა რომ ქარიშხალი სწორედ ნაგავსაყრელიდან დაწყებულა, ისეთი სიმძლავრის ყოფილა რომ ნაგვის ნახევარი წამოუღია და ქალაქში წვიმასთან ერთად მოსულა. ბუნებამ დაგიბრუნა შენი ნაგავი ქალაქო!
ყველაფერს აქვს თავისი მიზეზი და თავისი შედეგი. თუ რამე ხდება ესეიგი ვიღაცის ნება ან “ნებაა”. ამიტომ დროა წარწერა “ნუ დაყრით ნაგავს” შევცვალოთ წარწერით: “ნუ შექმნი ნაგავს!”

Read Full Post »

პირველად იყო წყევლა. იმიტომ რომ წყევლამდე არაფერი არ იყო!

“წყეულიმც იყავ ყველა ცხოველთა და გარეულ არსებათა შორის!” უთხრა ღმერთმა ადამს. ღმერთის წყევლა უფრო ფართო და მრავლისშემცველი იყო და მის ციტირებას არ მოვყვები, ისედაც ყველამ იცის მოკლე შინაარსი )).
წყევლამდე იმიტომ არ იყო არაფერი, რომ არ შეიძლებოდა ყოფილიყო გააზრებული, ადამიანს არ ჰქონდა შეფასებათა სისტემა. თან ის რასაც არ აქვს წინაარმდეგობა არ შეიძლება არსებობდეს. არ არსებობს სევდა სიხარულის გარეშე და პირიქით. როგორც შოთა ნიშნიანიძე იტყოდა: “ცა მიწის სიხარულია”.

ზოგიერთი ჩვენთაგანი მთელს დღეებს, თვეებს, წლებს და მთელს ცხოვრებას ანდომებს იმისთვის – რომ იფიქროს იმაზე, თუ რა უნდა ვქნათ წყევლის მოსახსნელად. წინათქმულიდან გამომდინარეობს რომ რაც უფრო ვითარდება კაცობრიობა და რაც უფრო აქტიურ ფაზაში შედის წყევლა, მით უფრო მეტად აქტიურდება ადამიანში თვითგანადგურების ფუნქცია. კაცობრიობა როგორც ერთი მთლიანი ისწრაფვის უმანკოებისკენ. არადა რა საჭიროა ხარჯო ამდენი დრო იმისთვის რომ არაფერი არ იყო, არ იარსებო.
ხოდა, არაფერი კრეატიულის დაწერას აქ არ ვაპირებ )) უბრალოდ მინდა (თუ გამომიქვეყნებენ) საჯაროდ მადლობა მოვუხადო ევას იმ ხის ნაყოფი რომ აგემა ადამს (თან საკეისრო კვეთა უკვე არსბეობს და ქალებთან უხერხულად არ გამომივა, მშობიარობა მართლა ძაან არალიბერალურად გამოუვიდა )) ). დღეს რომ მეგობრებს ვნახავ და გამიხარდება (თან ჩაცმულები იქნებიან იმედი მაქვს, ან თუ არ იქნებიან ისიც ხის ნაყოფის ამბავია) მერე ცოტას რომ დავლევ და ისიც გამიხარდება, მერე რაღაც რომ მეწყინება, რომ ის გახარებული არ მომბეზრდეს და მისი ფასი ვიცოდე (რომელიც ასევე ფარდობითი და სიმბოლურია და არაფერი არაა ამაში მნიშვნელოვანი)

Enjoy the curse guyz :punk:

პ.ს ეს “ჩანახატი” მასში მონაწილე გმირები და ა.შ ისეთივე სიმბოლური და ალეგორიულია როგორც ჩანახატის პირველწყარო )))

Read Full Post »

მეოცე საუკუნის 60-იანი წლების დასაწყისში ერთმა ჯეელმა სახელად ჯონდო, გადაწყვიტა რომ შვილი სურდა და ეს ამბავი თავის მეუღლესაც გააცნო. მალევე ეყოლათ ვაჟი. უფრო სწორედ ვაჟები. ტყუპები.

ძმები ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავდებოდნენ, მათ მხოლოდ ორი რამ აერთიანებდათ: ზიზღი მთავრობისა, მიუხედავად იმისა თუ ვინ იქნებოდა მასში და სიყვარული ქალებისა.

მე მსურს გიამბოთ მათი ქალებთან ურთიერთობის შესახებ.

ბავშვობა:

ორივე ცელქი ბავშვი იყო. ხავერდოვანი ხმა ჰქონდა, აფასებდნენ ლეგალურად ჩამოსულ თურქებსა და “ოქტაგონზე” გამარჯვებამოხვეჭილ ქართველ მომღერლებს, თრიაქის წევა ადრეული ასაკიდან დაიწყებს, მალევე ალკოჰოლს გაუგეს გემო. 12-13  წლის ასაკში მათ ცხოვრებაში ბიბლია შემოიჭრა,  კერძოდ კი ამ წიგნის ერთ-ერთი პერსონაჟი ონანი. ბიჭებმა ხელმრუდობას მიჰყვეს ხელი, ანუ პოპულარული ქართულით თუ ვიტყვით ნძრეველები გახდნენ. თუმცა ამას სულაც არ შეუშლია ხელი, მათი როგორც პიროვნებების განვითარებაში, მეტიც მასტურბაციის გაუმჯობესებისაკენ მათმა დაუღალავმა სწრაფვამ და ტექნოლოგიების დახვეწამ, ჩვენი ორი გმირი ხელოვნების სფეროში გადაისროლა.

ეს უფროსის ნამუშევარია:

ეს კი უმცროსის ნახელავია :

ნუ როგორც ხედავთ ბიჭები art-ში გადაეშვნენ.16 წლის ასაკში ბიჭებს პირველი სიყვარულიც ეწვიათ, მეზობელი მაკა აღმოჩნდა მათი დავაჟკაცების იარაღი და ნათელი გზა ვაგინისებრი მომავლისაკენ. დრო გადიოდა ბიჭები კი სულ უფრო და უფრო პოპულარულები ხდებოდნენ ქალებში. თავიდან თუ ხამებივით ყველას და ყველაფერს ეტანებოდნენ ეხლა უკვე ამორჩევა დაიწყეს. უფროსმა იურიდულზე ჩააბარა აღმერთებდა დიდუბის პანთეონს და 202-ის არტებს, ძალიან უყვარდა ნარდში “ბეშ-ოთხის” გაგორება და მეზობელ ნოდარის ცოლის გაბახება. ვერ იტანდა სიძვის დიაცებსა და მამის საყვარლებს. მან ქალებზე თითქმის ყველაფერი იცოდა და მათ შორის უმთავრეს ათს მუდამ თან ატარებდა. აგერ ფოტო იმ ათი უმთავრესისას რაც ქალზე ნებისმიერმა მამაკაცმა უნდა იცოდეს

მეორე ძმა ბიზნესისა და მართვის განხრით წავიდა. უფრო ძმისგან განსხვავებით მისთვის არ არსებობდა არანაირი შეღუდვა ან პრინციპი, აკეთებდა ყველაფერს ისე როგორც უნდოდა და ეკიდა აბსოლიტურად ყველაფერი. ანანიზმისდროინდელმა ხელოვნებისადმი სიყვარულმა, (more…)

Read Full Post »

ჩვეულებრივი, შეუხედავი ტიპი. ფეთხუმურად და მოუხერხებლად  ჩაცმული .

ცხოვრების მიზანი არ აქვს  და არც  ჰქონია. არაფერს არ აკეთებს და არც გააკეთებს არასოდეს, ეს მისი ცხოვრების ძირითადი წესია. მისთვის არ არსებობს მნიშვნელოვნი და უმნიშვნელო, არ იცის სად, რა , როდის  ან რატომ?

მის გარშემო ადამიანები , ის ვისაც რამის სჯერა და სწამს , გონებასუსტები არიან, ხოლო ის ვინც რაღაცისკენ ისწრაფვის , ცდილობს ცხოვრებაში რამეს მიაღწიოს საერთოდ არაადექვატურთა რიცხვშია.

მას არაფრის სწამს, დარწმუნებულია რომ სიკვდილის მერე გაიხრწნება და  მის სხეულს სადმე მატლები და ვირთხები ნელა – ნელა შეჭამენ. მისთვის არ არსებობს ღმერთი, არ არსებობს რაიმე უმაღლესი ძალა. არასოდეს ყოფილა ეკლესიაში, არც არასოდეს აღუნიშნავს არც ერთი დღესასწაული , თავისი დაბადების დღეც კი.

საერთოდ როდის დაიბადა ეგეც არ ანაღვლებს, მაინც ყველას ვირთხები და ჭიები შეჭამენ.

ყველაფერ ამაზე ფიქრს ურჩევნნია სხვებს დასცინოს , ამასხარავოს, მიუთითოს მათ სიბეცეზე….

მისი ცხოვრება უკვე დიდი ხანია ასე მიდის, სადაცაა დასასრულს მიუახლოვდება და სიკვდილიც მოაკითხავს….

ხოლო მისი ჭიებიანი სხეულიდან ამოსულ სულს მისი ძმები – ალაჰი, იესო , ბუდა , ვიშნუ, შივა, და აჰურა მაზდა

– ათეის 🙂 ახალბედა ძმის სახით

ელოდებიან.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: