Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Posts Tagged ‘kate’

ვცდილობ მოვახდინო შენი პორტრეტის წარმოსახვა…
იცი, ძნელია…
ძალიან ძნელია…
ვცდილობ მოვახერხო შენი პორტრეტის გახსენება…
და არდავიწყება…

გარეგნობის მხრივ რომ შეგეხო…
მმმ…
ამ შემთხვევაში მახსენდება შენი ძალიან სევდიანი თვალები. ვიღაც იფიქრებს, რამე 2გინალური გეთქვაო, ისედაც ყველა თვალებს უკვირდება გარეგნობაშიო, მაგრამ ყლეზე მკიდია ვიღაცეები. ნუ მამენტ შემეძლო ფეხებზე დამეკიდა, მაგრამ ჩემი ფეხები უფრო ძვირფასია ჩემთვის, ამიტომ მკიდია იმაზე, რაც არ მაქვს. ანუ ფეხებიც კი მეზედმეტება დაკიდებისთვის. ხოდა სევდიანი. ამას მე მაშინაც ვამჩნევდი, როდესაც პატარა ვიყავი და მერეც, როდესაც გავიზარდე. ძალიან სევდიანი თვალები მახსენდება. სულ მიკვირდა, ასეთ მხიარულ და მოუსვენარ ადამიანს რატომ აქვს სევდიანი თვალებიმეთქი?! ფერი არ მახსოვს, მგონი მწვანე ან ყავისფერი, ან უფრო სწორად მწვანე ყავისფერში გარდამავალი. რავი, ჩემთვის ყველა სევდიანი თვალი ამ ფერთან ასოცირდება. წყლიანი თვალები ყოველთვის ამფერი მგონია ხოლმე. და ვინაიდან აღარ მახსოვს შენი თვალის ფერი, ამიტომაც მოდი, ჩავთვალოთ, რომ მწვანე გქონდა.
ბოხი ხმა. იცი პატარაობაში ბიჭებს არ აქვთ ხოლმე ბოხი ხმა, ასაკის მატებასთან პარალელურად უბოხდებათ და უვაჟკაცდებათ, მაგრამ შენ გქონდა. ტონალობის აწევაც რომ არ იყო საჭირო, ისეთი звонкий ხმა… მიუხედავად იმ ფაქტისა, რომ მამაკაცის ბოხ ხმაზე მუდამ გართულება მქონდა, შენი ხმა მაღიზიანებდა. ნუ, აი ვერ ვიტანდი შენს ხმას. აი რასაც ჰქვია, ხმაურიანი ადამიანი იყავი რა. მოუსვენარი, ცელქი, მხიარული. მაგრამ არასოდეს ეს არ ყოფილა გამაღიზიანებელი, შენი ბოხი ხმისგან განსხვავებით. ბიჭო, არადა ვგიჟდები მამაკაცურ ხმაზე, მაგრამ შენი ხმა არ ჯდებოდა ჩემი გემოვნების დიაპაზონში.
დიდი ყბები. აი ძალიან მიყვარს ისეთი, მამაკაცური ყბები, მაგრამ შენ რაღაც ისეთი გქონდა, რომ მე არ მომწონდა.
სიმაღლე. ხო, მაღალი იყავი. მიყვარს მაღალი ბიჭები, მაგრამ ამ შემთხვევაშიც შენ ვერ შემოდიოდი ჩემი გემოვნების დიაპაზონში.
ანუ გარეგნობით რომ მოვახდინო შენი წარმოსახვა, დიდი არაფერი. ერთი ჩვეულებრივი ბიჭი იყავი.
სხვა დანარჩენის მხრივ რომ შეგეხო… (more…)

Read Full Post »

ცივი დო

ცივი რე

ცივი მი

ცივი ფა

ცივი სოლ

ცივი ლა

თბილი+სი

Read Full Post »

გგონია, რომ რახან ვერასოდეს მიხვდები, რომ ეს წერილი შენთვისაა, ამიტომაც აზრი არ აქვს მის დაწერას???
ძალიანაც აქვს.
თან ვიცი, რომ შენ ამ წერილს ვერასოდეს წაიკითხავ და რომც ოდესმე წაიკითხო, ვერასოდეს მიხვდები, რომ ეს წერილი შენ გეხება!
რატომ?!
იმიტომ, რომ შენ ასეთი რაღაცეებზე არ ფიქრობ.
შენ ფიქრობ იმაზე, თუ როგორ გადაიჩეხო უფსკრულში მაშინ, როდესაც მე დახმარების ხელს გიწვდი.
ვცდილობ მიგახვედრო, რომ შემიძლია შენი დახმარება, მაგრამ შენ მაინც არ იშლი შენსას.
იცი…
თუმცა რა უნდა იცოდე?! ჯერ ხომ შეკითხვა (more…)

Read Full Post »

***
ვდგავარ ისევ ფანჯარასთან, გიოა ჩემთან ამოსული… მერამდენედ. გავყურებ ფანჯარაზე წებოსავით მოსხმულ წვიმის წვეთებს…ხო, თან ელავს, თან ჭექს, წვიმა ესხმება ფანჯარას 300 მ/წმ სიჩქარით… ნუ კაროჩე, ამინდი დედას იტყნავს რა. არადა ვდგავარ პიჟამოთი, ფეხშიშველი, ტანზეც არაფერი მაცვია, გაუპარსავი, დაუვარცხნელი. რას გავხარ, შეჩემა? კარტოფილს ფრცქვნის გიო. – იდი ნახუი. ბოდიში, ამ დილაუთენია ალენ დელონი რომ არ დაგხვდა ბინაში. კუდამოძუებული გატრიალდა სამზარეულოსკენ, რაღაცას აკეთებს საჭმელს. ევასება კიშკაობა. მე ისევ ფანჯარაში ვიყურები, ხელზე ვარ დაყრდნობილი, ხელი კი – ფანჯრის რაფაზე.
– აი, კიდევ მოვიდა.
– ვინ ე?
– SOS 789
– ეგ ვინაა?
– მანქანის სერიაა, შეჩემა. არა რა, აი ზოგს რა ძაღლის ბედი აქვს რა. მაგის დედაც.
– რა იყო, შეჩემა? სასწრაფოს მანქანას უყურებ?
– ჩემიიიიი კაი!
სამზარეულოდან კარტოფილის შუშხუნის (more…)

Read Full Post »

ყოველთვის, როდესაც ნაგვის გადაყრას დააპირებთ…

ყოველთვის, როდესაც ჩათვლით, რომ უსარგებლო ნივთს აგდებთ…

ყოველთვის, როდესაც ჩათვლით, რომ ის თქვენ აღარ გჭირდებათ…

დაფიქრდით…

უბრალოდ დაფიქრდით თუ რამდენ ადამიანს შეგიძლიათ მისცეთ ის, რაც მათთვის აუცილებელია…

Read Full Post »

აანალიზებ, რომ ცხოვრება არის ყლეობა….
და მასში არსებული ადამიანები არიან ყლეები…
თვლი, რომ რაღაცის გაცემით გექნება ნორმალური ცხოვრება.

მაგრამ რავი, მე რატომღაც მიჭირს ხოლმე ესეთი სირობის გაკეთება.
უფრო სწორად არ გავაკეთებ.
ყლეობაა და იმიტომ.

მატერიალიზმი

გუშინ პირველად ვიყიდე “ცხელი შოკოლადი”,
მინდოდა და იმიტომ.
ჯიხურთან მოვითხოვე.
თვალს შევავლებმეთქი გამყიდველს ვთხოვე.
თურმე შეფუთული (more…)

Read Full Post »

/ტექსტი წითელ ფერში/

უი ახალი ხარ??? სალამი…
ხო…
დაიწყო ახლა ჩემი და შენი ურთიერთობა…
ახლა შენც უნდა შემიყვარდე…
ჩემი ბლოგი ხო მიყვარს და მიყვარს, მაგრამ ახლა შენც უნდა გამოგიყო სიყვარული, უნდა გიწილადო…
როგორ ხარ??? ოღონდ გეხვეწები “რავი, შენ?” არ მიპასუხო, ჩემი საძულველი ფრაზაა და იმიტომ. მითხარი რეალურად როგორ ხარ და დაივიწყე ის ტრაფარეტული ფრაზები, რომელსაც არათუ მთელი თბილისი, არამედ მთელი საქართველო იმეორებს, თითქოს სათქმელი არაფერია.
დედაააა… ახლა აქ რამდენი ადამიანი “დაასატკავებს?!”… და როგორი წეწვა–გლეჯვები იქნება: “ჩემი ნაწერი სჯობს შენსას” და ა. შ. biggrin.gif
მე თავიდანვე გეტყვი, რომ მაგას არ ვაპირებ. მე უბრალოდ დავწერ. ცუდს, საშინელს, კარგს თუ გადასარევს, მკიდია. უბრალოდ დავწერ და მორჩა.
ახლა ჩემი პროლოგის დროც დადგა ნელნელა.
(ნეტავ ჩემი ეპილოგის დრო როდის დადგება? rolleyes.gif )
ხოდა საკუთარ თავზე საუბარს მირჩევნია …
არც კი ვიცი რა მირჩევნია, მაგრამ საკუთარ თავზე საუბარს რომ ვერ ვიტან, ეგ ნაღდად ვიცი.
ხოდა ზუსტად აქედან გამომდინარე არ დავწერ დადებით თვისებებს. არ მიყვარს საკუთარი თავის ქება და მაგიტომ. ნუ, ჰაჰა, დავწერ ნეიტრალურ დახასიათებას, მაგრამ „მე ასეთი კარგი ვარ“–ს ვერ ნახავთ.
(რაც არ მაქვს რა უნდა დავწერო tongue.gif biggrin.gif )
ხოდა:
1) ჯიუტი fig.gif (აი საშინელი ჯიუტი, შანსი და ზღვარი იმისა, რომ ჩაფიქრებული შევცვალო, მიისწრაფის 0–სკენ).
2) აგრესიული/ფეთქებადი/მოუთმენელი vik.gif (როცა რაღაც არ მომწონს, მაშინ ვხდები რაღაც უსასიზღრესი არსება. თუმცა მინდა გაუწყოთ, რომ ეს სიბოროტის გამო არ ხდება. მართლა არა, უბრალოდ იმ მომენტში მართლა საშინელი ვარ).
3) მტირალა mo.gif user.gif cry.gif (შემიძლია მთელი დღე გაუჩერებლად ვიტირო. ოღონდ უმიზეზოდ არასოდეს მიტირია. ყველა ჩემი ტირილი ბავშვობიდან დღემდე არის სულიდან გამოსული).
(more…)

Read Full Post »

%d bloggers like this: